Cantemmu a li Tre Re
Sos Tres Res intre devotzione, istòria e traditzione
Su 6 de ghennàrgiu est sa die de s’Epifania de su Segnore, cando su Sarvadore si manifestat a sos òmines. Figuras fundamentales de custa manifestatzione sunt sos magos.
Custos sàbios orientales, chi, comente narat su Vangelu de Mateu, ponende in fatu a s’isteddu fiant lòmpidos a Betlemme pro adorare su Messia, segundu sa traditzione fiant tres.
Su nùmeru est ricavadu dae sos donos chi giughiant pro su Ninnu Gesùs: oro, intzensu e mirra. Unu donu peròmine, duncas.
Sos nùmenes càmbiant segundu su logu, dae sa Sìria a s’Etiòpia. Cunforma a sa traditzione latina sunt Gàspare, Mertzeoro e Baldassarre.
E semper cunforma a sa traditzione in Sardigna sunt, o diant dèpere èssere, sos chi batint sos regalos a sos pipios pro sas festas de Pasca de nadale.
A custas figuras istòricas, finas si ammuntadas de legenda, sa devotzione populare at dedicadu cantos che a custu, intituladu Li Tre Re, chi cumintzat de gasi:
Li tre re s’avviesini uguari
Pai via di la Sthella cun primori
A visità lu nosthru Sajvadori
Ch’è naddu da la notti di naddari…








